Keizerin Sisi

Op Zondag 24 December 1837 word er om 22.43 op Kerstavond een prinsesje geboren in de Ludwigstraße in München in het Hertog Max Paleis.
Het kindje heet Elisabeth Amalia Eugenie von Wittelsbach, bijgenaamd Sisi.
Sisi had met haar beboorte al één tandje, net zoals Napoleon.
De familie beschouwde dit als een teken van geluk.

Haar ouders zijn Hertog Max en zijn vrouw Hertogin Ludovika in Beieren. Ludovika's vader was Maximiliaan de eerste koning van Beieren.
Ludovika's broer was de latere koning Ludwig I, haar zussen waren koninginnen van Pruisen en Saksen, een halfzus was keizerin van Oostenrijk en een andere zus, Sophie, aartshertogin van Oostenrijk. Ludovika was als enige met een telg van de 'arme tak' getrouwd.

Max stamde uit een zijlinie van de Wittelsbachs; deze afstammelingen mochten slechts 'in' Beieren aan hun naam toevoegen en niet 'van'. Sisi had nog meer broers en zussen: Karl Theodoor, Helene, Marie, Mathilde, Sophie & Max Emanuel. Max en Ludovika hadden ook nog twee kindjes die niet lang leefden.

Het opvoeden van de jonge Sisi was een groot probleem, sisi moest op een stoel vastgebonden worden. Ze was snel afgeleid en had een enorme vrijheidsdrang en bewegingsmanie.
Ze reed paard als een duivel en begon er langzamerhand uit te zien als een engel.

Als kind was ze bepaald geen schoonheid, maar ze ontwikkelde zich tot een lang, slank meisje met een ongewone charme.
Ze had een ovaal gezicht met iets schuinstaande ogen en zeer rode lippen.
Haar haar was donkerblond en heel lang. Ze droeg het los of in grote vlechten rond haar achterhoofd gespeld. Sisi was een vat vol tegenstrijdigheden.
Ze kon venijnige karikaturen tekenen, maar was in de omgang heel lief en uiterst gevoelig. Haar stemmingen wisselden vaak.
Het ene moment was ze excessief uitgelaten en het andere was ze tot tranen toe bewogen. Velen vonden dat de 'Wittelsbach-erfenis' bij Sisi wel erg duidelijk merkbaar was: de inteelt van al die familiehuwelijken was vooral zichtbaar in de ongedurige nervositeit.

De emoties van deze prinses leken soms onpeilbaar diep als een ravijn. Gebeurtenissen grepen haar vaak met een ontstellende hevigheid aan. Die gevoeligheid, gepaard aan een grote verlegenheid, was haar leven lang een grote charme.
Ze was de lieveling van iedereen en als de kinderen wat uitgespookt hadden, werd Sisi als onderhandelaar naar Mimi of de gouvernante afgevaardigd.

Dit prachtige kind dat een geweldig mooi leven had in het mooie Possenhofen werd al vroeg Keizerin van Oostenrijk.
Ze had een tragisch leven, was doodongelukkig en stierf tragisch in 1898. Deze mooie vrouw is nu een legende over heel de wereld en nog steeds door iedereen geliefd

"Ein unergründlich tiefer See ist meine Seele, den ich oft selber nicht versteh´ und gern verhehle ..."